Spinnen

Na een aantal weken niet of nauwelijks gesponnen te hebben, heb ik nu eindelijk een paar dagen achter elkaar kunnen spinnen. Ik had al 6 weken last van mijn schouder en dat is nu over. Deze week heerlijk buiten in de tuin gezeten en vanmiddag binnen gesponnen. Ik heb nu wel genoeg om te twijnen, dus dat ga ik vanavond doen. Ik ben er nog niet aan uit wat ik er van ga maken. Of een trui of een sjaal. Voor een sjaal heb ik al een patroon op het oog, maar heb nog niets naar mijn zin gevonden voor een trui. Nog maar even doorzoeken of anders toch maar voor de sjaal gaan. Op de foto lijkt de wol lichter door de flits, maar hij is donker chocolade bruin/bijna zwart. Hiernaast zie je een foto van Saartje mijn Shetlandschaap, de leverancier van de wol.

Semie uitbraak

Dat kleine Vrouwke is toch zo slim zeg. Ze stond de afgelopen dagen steeds stiekem in de nieuwe wei van de pruimen te snoepen die afgevallen waren. Wel grappig om te zien hoe ze de pit uitspugen. Moeder Noortje vindt dit maar niets, ze roept de kleine terug maar die luistert natuurlijk niet. Rond de onderste schrikdraad zitten haren en dus trekken we de conclusie dat ze er onderdoor gekropen is.

Inmiddels de draad een standje lager gezet en even gekeken wat er gebeurde. Vrouwke liep langs de draad te zoeken naar een plekje en ze ging al een beetje door de knieën, maar toch deed ze het maar niet. Gelukkig, we hebben het voor elkaar..... dachten wij. Een paar uur later werd ze toch weer in de nieuwe wei gevonden, inclusief haar broertje Nobby! We hebben ze niet kunnen betrappen hoe ze het doen, er tussendoor of er overheen. Om een hoekje staan kijken, maar ze laten zich niet betrappen, terwijl ze toch meerdere keren weer in de nieuwe wei betrapt werden.

Vandaag de schrikdraad maar eens goed aangepakt. De lage paaltjes vervangen door lange paaltjes en van twee naar vier draden gegaan. De lage paaltjes staan nu om de wei waar ze steeds maar even staan om alleen het gras even te maaien. Hopelijk hebben ze daar, door het lekkere gras, geen behoefte om in die korte tijd uit te breken. Het lijkt me sterk dat ze nu nog naar de andere wei kunnen, maar je weet maar nooit met schapen. Als ze willen, kunnen ze heel hoog springen.

Schapenfoto's

Vandaag eens met mijn camera foto's gemaakt i.p.v. met mijn telefoon. Ik wil toch graag een betere kwaliteit hebben voor het geval ik weer eens posters wil laten maken. Ik heb al eens vergrotingen laten maken, maar die kwaliteit is niet zo goed.

Vers gras

Vandaag mochten de schapen in een nieuwe wei met vers gras. Ik moest er nog wel bij blijven zitten omdat er een paar groenteplanten staan waarvan we nog zaad willen hebben. Daar mochten ze niet van eten. Maar gelukkig zijn het spruitenplanten en blijkbaar houden ze daar niet van.

Ze mochten maar een half uurtje eten, want ik ben bang dat ze anders morgen aan de diarree staan. Zelf heb ik lekker in de schaduw van een boom een boekje zitten lezen. Ondertussen gingen de 'grasmaaiers' goed tekeer. O ja, af en toe een appelboomblaadje ter afwisseling.

Gisteren heb ik een aantal tips gekregen om een ruif te maken. Dus vanmiddag maar eens aan de slag. En ik moet zeggen dat ik best trots op het resultaat ben. Nu hopen dat ze niet op hun achterpoten gaan staan om alsnog het hooi langs boven eruit te trekken. Het ziet er nu in ieder geval als zeer geslaagd uit. De ruif hangt alleen wel op de plek van een stoeltje, maar dan moeten we er maar twee bij elkaar hangen. En zo wordt het stalletje steeds voller.

Ondeugende Saar

Saartje was vandaag erg ondeugend of eigenlijk heel erg slim. De wei waarin ze loopt is aardig kaal gegeten. En daarnaast ligt aan een kant een nieuwe wei met schrikdraad afgezet en aan de andere kant een nieuwe wei zonder schrikdraad.
Toen ik vanochtend kwam om ze eten te geven (later dan ze normaal brokjes krijgen) liep Saartje in de nieuwe wei zonder schrikdraad. Ze was gewoon over de gaas gesprongen. Ja, dat jonge gras is ook zo aantrekkelijk!

Ik liet haar terug gaan in haar eigen wei en ze liet gelijk zien hoe ze over de gaas kan springen. Voordat ik het poortje dicht had kunnen doen, liep ze alweer achter me! De ondeugende meid.
Na 3 keer vond ik dat natuurlijk niet meer zo leuk, dus hup door de poort de wei in en ik snel naar de gaas waar ze erover springt en haar daar weggejaagd. Toen snel naar de poort om die dicht te maken. Maar helaas, te laat. Na nog een keer eindelijk gelukt. En toen alle schapen in de nieuwe wei stonden met schrikdraad heb ik wat palen en extra draad geplaatst. Daar moeten we vanmiddag nog maar even schrikdraad neer gaan zetten.

Saartje, Noortje en de tweeling Nobby en Vrouwke

Het gaat boven verwachting. Ik heb nooit geweten dat schapen zo slim zijn! Saartje wordt wel een beetje op haar kop gezeten door Noortje (ze heet eigenlijk Eleanor). Hopelijk komt dat omdat ze lammetjes heeft en gaat dat later over.

Saartje heeft 2 lievelingsplekken, helemaal achter in de hoek op een stukje zand waar of onder een appelboom. Ze zorgt er trouwens ook voor dat de takken niet te laag komen te hangen ha ha.

Als er iemand naar de wei loopt komen gelijk alle schapen/lammetjes aangerend om nieuwsgierig te kijken of we iets bij ons hebben.

Tot vandaag hebben we ze ruim brokken bijgevoerd zodat ze niet zoveel gras zouden eten, i.v.m. voorkomen van diarree. Zo te zien in de wei gaat dat allemaal goed. Sinds vandaag staat Saartje op 100 gram brokken per dag, Noortje op iets meer wat de komende 3 weken afgebouwd gaat worden. We willen naar een klein handje per dag, gewoon voor het lekkere of alleen een korstje brood.
Ik wil zaterdag proberen om Saartje het hok in te lokken zodat ik haar een kan plukken. Noortje heb ik al ver geplukt, maar die staat ook steeds in de stal te snuffelen of er wat te eten ligt. Saartje durft er niet in omdat ze voorzichtig is voor Noortje en zichzelf niet in het nauw zet.

Woensdag heb ik met 2 vriendinnen in de wei gezeten. En Saartje kwam steeds even kijken, ze is heerlijk nieuwsgierig.

Ik heb vanochtend wat van de wol van Noortje gesponnen en gebreid. Wat een fijne wol is het zeg en lekker zacht. We hadden al wat wol van Noortjes buik en rug kunnen plukken, zoals op de foto te zien is. Vandaag heb ik de hele achterkant kunnen plukken en een stukje van de schouders. Onder haar kop ging niet goed, dan begon ze met kopstootjes. Dat komt zaterdag wel. Dan proberen we ook Saartje in het hok te lokken en te plukken. Ik ben benieuwd of het gaat lukken.Ik heb ook een stukje van Noortjes wol gesponnen en gebreid. De wol van Saartje die ik mee had gekregen van haar vorige huis is gewassen en ligt te drogen. Misschien kan ik daar morgen ook een proeflapje van breien.

De wol is heel elastische en zacht en ik ben er erg blij mee.

Schaapjes zijn gearriveerd

Het is dan zover. Zaterdag een drukke dag gehad met trailer verkrijgen en strobalen halen. Het zat allemaal een beetje tegen, maar de trailer was helemaal geweldig. Daar hebben we veel gemak van gehad. En voor zondag hadden we een bestelbus om de trailer te trekken. Ik moet er niet aan denken dat we dat met eigen auto hadden moeten doen. Die was daar echt niet geschikt voor geweest. Zondag al om 9.00 uur vertrokken en na eerst verkeerd te zijn gereden arriveerden we precies (volgens afspraak) om 12.00 bij het ophaal adres van Saartje. Even een snelle blik bij de schapen, kopje koffie en snel door naar het volgende adres. Het is trouwens wel spannend om met een bestelbus en trailer smalle en zelfs doodlopende straatjes in te slaan. Maar gelukkig konden we in de schapenwei keren. Die schapen kunnen trouwens nog hoog springen. Er was een kraal gemaakt met nog een kleinere ruimte om de moeder met 2 lammetjes apart te houden, zodat wij ze makkelijker in de trailer konden krijgen. Éen lammetje vond het wel zat en sprong de wei in, maar kwam toch snel weer naar zijn moeder toen het hek open werd gezet. Een ander schaap vond het allemaal wel interessant en sprong ook even de kraal in, terwijl we die aan de kant van de trailer al open hadden staan. Snel de boel weer dichtmaken dus.

Onderweg bleef alles lekker rustig. Met het checken op een parkeerplaats zagen we dat de lammetjes lekker in het stro waren gaan liggen. En de dames hielden zich ook rustig. Alleen toen we vlak bij huis stopten om te tanken begonnen ze te blaten. Opschieten dus, want de dames werden het zat.

Bij het nieuwe adres aangekomen, eerst Saartje de wei in geloods. Toch een raar zicht zo'n schaap aan een riem. Alsof ze uitgelaten worden.

Mama schaap werd even vastgezet in de trailer terwijl we de lammetjes naar de wei droegen. Wat een geblaat zeg! Die kleintjes riepen om hun moeder en ma om haar jongen. Wat liep ze hard naar de wei zeg. Mooi om te zien.

Vijf minuten later stond alles lekker te grazen. Nog even verwennen met wat schapenbrokjes die ze al durfden te pakken en toen weer lekker aan het gras. Dat hadden ze in hun vorige wei erg kort gegeten, dus het was een feest voor ze.

Dit zijn Eleanor, Jarrod en Jarra, alleen vind ik hun namen helemaal niets. Ik denk dat we voor de kleintjes andere namen gaan verzinnen en moeder kunnen we wel Noortje noemen. Ze heeft ook al een gedeelte van haar vacht verloren. Deze schapen hoeven niet geschoren te worden, je kunt ze plukken. Makkelijk toch?

Saartje heeft het ook naar haar zin. De wol in haar nek is er al ver af.

En even lekkere schapenbrokjes komen eten.

Als je goed kijkt, zie je ze rechts achter in de wei lekker liggen te herkauwen.

En wat is het toch lekker zitten daar onder bomen. Af en toe komt er een schaap kijken of er nog lekkere brokjes zijn en dan weer aan het gras.